Zijn heerlijkheid

Geen pauw neemt om het lege huis
een loopje met de eeuwigheid.

Een pauw bekeek met argusogen
het gele huis. In elk venster
sloeg een meisje een stofdoek uit.
De tuinman liep over het gras
als over onbetrouwbaar ijs.

De nachten waren Pruisisch blauw.
Te midden van cascaden stond
meneer als een steelse minnaar
te wachten. Maar elke morgen
wekte hem dezelfde huisknecht.

* * *

Het magisch realisme van Pyke Koch en Carel Willink, van F. Bordewijk en W.F. Hermans en van Martinus Nijhoff en Gerrit Achterberg wordt gedreven door een beredeneerd verlangen naar de ont-onttovering van de wereld.

Via Oorlog en vrede (1869) van Tolstoi begreep ik dat ‘het gele huis’ in het Frans ook de betekenis heeft van gekkenhuis (zie deel 3, hoofdstuk 11 in de vertaling van Yolanda Bloemen en Marja Wiebes).

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: