Hooitijd

I

Waar blijft het blauw wanneer het gras
van groen naar geel verschiet?

Het welft zich over lage velden
en drijft de wolken in het nauw.

Het spiegelt zich in kinderogen
of in de ogen van een vrouw.

II

De hel is een brandende hooiberg,
de hemel dan de hooitijd zelf.

Niettemin zal ik vertellen
dat hooi bestaat uit zonnestralen.

Want in de hooitijd is het zomer.

* * *

BIk herinner me een logeerpartij bij verre familie in Hendrik-Ido-Ambacht, aan de Noord. Een achteroom pachtte daar een polder waar hij paarden hield en waarvan hij het hooi verhandelde.

In de schroeiende hitte bestuurde ik de stapvoets rijdende tractor. Over mijn schouder zag ik mannen met bovenlijven die blonken van de zon en het zweet. Beurtelings bracht een drietal de hooibalen met één vloeiende beweging van hun hooivork omhoog. Boven op de wagen werden die door twee anderen vastgegrepen en telkens hoger opgestapeld.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: